Kruiden & Specerijen

Historie

In de oudheid en middeleeuwen vormden de Oosterse specerijen een belangrijk handelsartikel. De specerijen waren destijds in de keuken zeer gewild als smaakstoffen en conserveringsmiddelen.

Specerijen en kruiden zijn beide plantaardig

Het verschil tussen de twee is niet helemaal strikt. Met kruid wordt meestal verwezen naar een specerij afkomstig van een kleine groene plant. Zulke planten groeien vaker in gematigde klimaten en voornamelijk het bladgroen en stengels worden gebruikt als smaakmaker.

Met specerij wordt meestal verwezen naar een smaakmaker uit andere, voornamelijk tropische klimaten. Van deze planten worden ook de bloemknoppen, meeldraden, zaadjes, vruchten, bast en wortelstok gebruikt.

De naam basilicum komt uit het Oudgrieks, waar ‘Basileus’ koning betekent

Een eerste bloeiperiode kende de specerijenhandel in de Hellenistische en Romeinse tijd. Alexander de Grote (356 v.Chr.–323 v.Chr.) had de landroute naar India verkend. Vanuit Egypte organiseerden eerst de Ptolemaeën en later de Romeinen een directe handel met India over de Arabische Zee. Met de ineenstorting van het Romeinse Rijk kwam deze directe handel ten einde.
De oorsprong van de specerijenhandel gaat duizenden jaren terug. In het Syrische stadje Puzurum aan de Eufraat, hemelsbreed 10.000 kilometer van de Molukken, zijn bij opgravingen kruidnagels gevonden. Deze konden gedateerd worden op het jaar 1721 v.Chr. Deze kruidnagels waren gedurende hun lange reis van de ene handelaar naar de andere overgedragen.

Onze website maakt gebruik van cookies, klik op Cookies Accepteren als het gebruik van cookies toestaat. meer informatie over cookies

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten